بسم الله النور
چقدر عجیب که به همین سرعت ۱۱ سال از تولد این وبلاگ گدشت ...
یک چیزهایی در زندگی، عمیق است و آدم در میانه آن دلش جا میماند...
وبلاگ نویسی و آن دوران
جزو خاطرات خوب و منحصربفردمون بود ...
هنوز سر میزنم
کسی هست؟
ادرسی ای دی اینستایی از خود برایم بگذارید ...
من گمشده ي درياي متلاطم روزگارم و تو بزرگواري!
پس اي خدا ! هيچ مي داني كه بزرگوار آن است كه گمشده اي را به مقصد برساند ؟
تا ابد محتاج ياري تو ، رحمت تو ، توجّه تو ، عشق تو ، گذشت تو ، عفو تو ، مهرباني تو ، و در يك كلام ... محتاج توام.....
_____________
روزي كه شود اذا السماء انفطرت
وانگه كه شود اذا النـجوم انكـدرت
من دامن تو بگيرم اندر سئلت
گويـم صنـما بأي ذنـب قـتـلـت
عشق تومرا الست منكم بوعيد
هجـر تومـرا ان عذابـي لشـديد
بر كنـج لـبـت نـوشته يـحـيـي و يميت
مَن مات من العشق فقد مات شهيد
___________________
"خدایا کمکم کن آنچه را که باید رو بگم ، تفسیرش باشه با اهلش...."
همه آبادنشینان ز خرابی ترسند
من خرابت شدم و دم به دم آبادترم
بخوان،ضرر نمي کني !
از زندگیت راضی نیستی ؟!
مسجد در جهادی
قرآن در جهادی
آنچه گذشت ...
بهمن ۱۴۰۱
دی ۱۴۰۰
خرداد ۱۳۹۹
اردیبهشت ۱۳۹۹
آبان ۱۳۹۳
تیر ۱۳۹۳
اردیبهشت ۱۳۹۳
دی ۱۳۹۲
آذر ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۲
مهر ۱۳۹۲
شهریور ۱۳۹۲
مرداد ۱۳۹۲
تیر ۱۳۹۲
خرداد ۱۳۹۲
اردیبهشت ۱۳۹۲
فروردین ۱۳۹۲
اسفند ۱۳۹۱
بهمن ۱۳۹۱
دی ۱۳۹۱
آذر ۱۳۹۱
آبان ۱۳۹۱
مهر ۱۳۹۱
شهریور ۱۳۹۱
مرداد ۱۳۹۱
تیر ۱۳۹۱
خرداد ۱۳۹۱
اردیبهشت ۱۳۹۱
فروردین ۱۳۹۱
اسفند ۱۳۹۰
بهمن ۱۳۹۰
دی ۱۳۹۰
آذر ۱۳۹۰
آبان ۱۳۹۰
مهر ۱۳۹۰
شهریور ۱۳۹۰
آرشيو
بهــانه هايم
سبک زندگی دینی
خاطرات دانشگاه
جهـادی نوشت
مشهد نوشت
شهید نوشت
مدینه نوشت
مکـه نوشت
کربلانوشت
درد نوشت
شخصی
همسفرهايم
روزهای جهادی (جهادی نوشت هایم )
تنـها صداست که مـی ماند
جغرافیای ذهن من
من و زهرای خوبم
قلب ِقـبله
تعطش
طهـورا