بسم الله الرحمن الرحیم

« رب اشرح لی صدری و یسرلی امری و احلل عقده من لسانی یفقهوا قولی »

  گاهی بعضی از لحظه ها ، خوش طعم می شود  ! برای تداومش ؛ فقط کافیست کیمیا گری به مذاقِ دنیایی ات خوش بیاید ، دیگر میتوانی انفجار نور را در لحظه لحظه هایت ببینی .... 

     کافیست یک اصل را باتمام تمام وجودت درک کنی وآن را  همیشه به خودت یادآور شوی  : 

" تو فقط آمده ای که برای محبوبت دلبری کنی و لاغیر ! "..

     اگر در همه اوقات ؛ حواست به این دلبری ها باشد ؛ آنگاه هر لحظه لذیذ و خوشمزه می شود ...

   * " الله اکبری " می گوید و من تمام عاشقی ام را روی سجاده ی کربلایی ام هزینه میکنم در اقتدای به او ....

 قاطی شدن نور با سجاده هایمان را دوست دارم ... آنچنان که  آفتاب بتابد بر کاسه ی  پُر از گـُل و آبِ کنار سجاده ام و کاسه از افتاب داغ شود و با تبخیرش ، فضا پر شود از بوی نور و گلاب ...  بعید نیست آن وقت چشمی هم روی تربت کربلا ، در میان سجده ای ؛ قشنگ شود و برق بزند .... بعید نیست در میانه نماز دلی از دلبریِ محبوبش ؛غش کند  ... غش کند ... غش !

 .

.

   معتقدم همه ی لحظات و رخدادهای تلخ حیات آدمی – البته تلخ در تعبیر ظاهرانه ی ما - را هم میتوان به نور متصل کرد و لذت برد !!   ( ملالی نیست اگر جمله ام را یک شعار ادبی قرائت کنی و با پوزخندی از آن بگذری من به آنچه میگویم یقین دارم !  )

   محرم را با تمام ماتم و سیاهی هایش دوست دارم ! همین مرا بس که از این محرم ، یک کلید واژه بر سراسر زندگی ام به امانت گرفته ام تا همیشه یادم بماند ...

    " امتحان ..امتحان .... " ! گاهی خیلی از معناها را بارها شنیده ای و خوانده ای اما هنوز آن را با جان و دلت درک نکرده ای ! خدانکند خدا نکند چیزی رزق ِ دانسته هایت شده باشد و تو هنوز بدان عامل نشده باشی ....آخ که چقدر از توفیقات بیشتر خودمان را محروم میکنیم با این عامل نبودن هایمان !

    این روزها هرچه میشود سریع با خودم واگویه میکنم که امتحان است.. امتحان .. ! انگار که قلبم ؛ جانی دوباره  بگیرد برای دلبری کردن با یاداوری این حقیقت .... 

     چه آن پیشامد برایش خوب تلقی شود و چه ناخوشایند ؛ همه اش امتحان است ! باید حواسش جمع باشد ......باید از این امتحانات لیاقت کسب کند ... باید ظرفیت وجودی بیشتری را کسب کند ! چقدر خوب میشود بدانیم همه آنچه را که حال به آن مبتلا هستیم چیزی نیست جز برگه ی امتحان ... کاش می شد حواسمان را از محتوای امتحان پرت کنیم و فقط بدانیم نهایتا برایمان یک نمره می ماند و یک لذت دیدار محبوب.... ( چقدر سوره فجر میچسبد برای تشدید حسرت دیدار محبوب ! )  

.

.

أحَسِبَ النَّاسُ أنْ يُتْرَكُوا أنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لا يُفْتَنُونَ * َلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ...؛

 مردم گمان نکنند همين که گفتند ايمان آورديم، ما آنها را رها مي‌کنيم و از آنها مي‌پذيريم. اينها بايد امتحان شوند. پيشينيان را امتحان کرديم، اينها را نيز امتحان خواهيم کرد...   -عنكبوت (29)، 2،3 -

.

.

   کافیست باور کنی ریحان ! همه و همه ی این دَم به دَم نفس کشیدن هایت هم تحت اراده خداوند است ... همین را باور کنی برایت بس است تا خودت را بالا بکشی ...!  راستی عزیزدلم لحظه های خوب حواست را پرت نکند ، حواست باشد ، تورابه خدا حواست باشد .... امتحان ِ – نعمت های خوب – چه بسا سختتر باشد و غفلت در آن بیشتر و پنهان تر  ... حواست باشد ...

.

.

وَنَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً؛ 

 «ما همة شما را با خوبي‌ها و بدي‌ها مي‌آزماييم [و مبتلا مي‌كنيم]»

.

.

  همین را باور کنی که هرچه پیش می آید ، شروع یک امتحانست ، کافیست .  دیگر نیازی نیست بروی بیرون دایره بنشینی و  میزان تلخی و خوشایندی این رخداد  را برای خودت بسنجی و تحلیل کنی ! تو فقط موظفی روزنه ی نور را در این پیشآمد برای خودت بشکافی ..... نور ... نور .... حواست را جمع کن که کدام نقطه ضعفت ، هدف این امتحان قرار گرفته ! شاید صبرت .. شاید میزان عابد بودن و مخلص بودنت یا .................. گند نزنی ! حواست را جمع کن ....  

.

.

: وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنْكُمْ وَالصَّابِرِينَ

يکي از موارد آزمايش اين است که ما زمينه‌اي پيش مي‌آوريم که معلوم شود چه کساني اهل جهاد و صبر هستند.

.

.

* رکوع می رود ! جانانه چشم هایم خم میشود و دستانم زانوهایم را میبوسد .... چقدر ذکرهای نماز ، دل میبرد ... دل ...

   رسیده است به مرحله بندگی در کنار یکی از بندگان ِ معبودش ! بناست هر دو وسیله امتحان هم شوند برای این مسیر الی الله ... همچنان که قبلتر پدر و مادرش وسیله آزمایش او بودند و هستند .... فرقی نمیکند در کدام مرحله به سر می بری ... خیلی بیشتر از بقیه ؛ حواست به ذوی الحقوقت باشد در این امتحانات.... پدر ...پدر ...مادر ...مادر ....اینان بیشتر وسیله آزمایش اند برای تو ....  آخ !

.

.

لِّيَبْلُوَ بَعْضَكُم بِبَعْضٍ. وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِي مَا آتَاكُم. 

ما شماها را وسيلة آزمايش ‌يكديگر قرار داديم. برخي انسان‌ها براي برخي ديگر جاذبه‌اي دارند كه وسيلة آزمايش آنها مي‌شود.( اگر حتي برعكس، موجب نفرت شوند، بازهم آزمايشي ديگر است؛ اينكه انسان درمقابل کسي که از او نفرت دارد، چه عکس‌العملي نشان مي‌دهد. )

.

.

حالا سیر و سفرش جدی تر شده ، باید اسمش را بگذارد " همسفر بندگی " ! همسفری که خد برایش خواسته ....

    بدان  حالا که در کنار او قرار گرفته ای دیگر موعد آن نیست که دفترچه ات را برداری و در کنجی جلوس بنمایی تا شخصیت او را مورد تحلیل و افاضات خودت قرار دهی که فرضا چقدر بدی و  خوبی دارد و تا چه میزان این – همسر - مطابق میلت است ! ... نه هرگز ، چنین محاسبه ای در شان تو نیست !...وظیفه تو فراتر از این چیز هاست .... فراتر از این که اول خوبی هایش را بسنجی و بعد در چرتکه دنیایی ات محاسبه ی مختصری کنی و بعد نتیجه بگیری چقد خوبی به او بدهکاری و چقدر هم باید از او دریغ کنی که نکند زمانی بیش از حد لیاقت او – البته به زعم خودت – برایش هزینه کرده ای از داشته هایت....

   حواست باشد وقتی در این سیر " الی الله " به تو لطمه می خورد که بخواهی دنیایی بسنجی و دنیایی عمل کنی  !

     آخ که چقدر دلگیر و تاریک است چنین محاسبه ای ! اینکه بنشینی محبت ها و خدمت هایت را در جدول حساب و کتاب قیمت گزاری کنی ... چنین محاسبه ای به سان آن است که همه اش را زیر آتش خاکستر کرده باشی ..وای بر تو ریحان اگر.... !

      ازدواج ، یک مرحله است که اگر در - همین نکات ریز و محاسبه های دنیایی بی ارزشش - بمانی تا ابد درجا خواهی زد ! سعی کن بعد از تاهل ، خیلی خیلی زود ، از این چارچوب ها بیرون بیایی و تکلیف خودت را با خودت روشن کنی ... نکند در آن هِی درجا بزنی  ! 

    ازدواج فقط مقدمه ای است برای هدفی والاتر .... حواست باشد که هدفت را گم نکنی و جا بمانی میان محاسباتی که فقط سیاست همسرانه(!) در ان موج میزند و رضایت احدیت در پی اش نیست .... بدان کمال و رشدی که در این همسفری خواهی داشت ، به پای تمام عمر مجردی ات هم هرگز نمیرسد ! پس قدر بدان و خرابش نکند  ....

اخلاص ..اخلاص ....

.

.

.

.

  معتقدم برای کیمیا گری ، یک اصل و یک دستورالعمل بیشتر نیاز نیست ! آن هم اخلاص محض و بی چون و چرا در همه امور است ...

     به هر قدر که مخلصانه تر عمل کنیم؛ طلای ناب تری از امتحانات و لحظاتی که خداوند به ما عنایت کرده ،  در دست و بالمان خواهیم داشت که هزینه این سفر کنیم برای پرواز .... یادت نرود قبل از کاری " قربه الی الله " را در کارت ؛ بکاری که اگر به نتیجه نرسیدی ، حداقل قلبت آرام باشد و خسران نکرده باشی ..

 .

.

* الله اکبر " آخرش است ... غرق سجود است ! چقدر سجده های آخر را دوست دارم ! انگار که آدمی دلش نمی اید از اخرین سجده دل بکند ....هی دعا میکند ...دعا میکند ... دعا میکند .... و چقدر میچسبد در سجده های اخرت همیشه شفاعت آقایت را بخواهی ...او زمزمه کند و تو بشنوی و دلت فقیر شود ...فقیر ...فقیر ....

  کاسه آب ، کنار سجاده است ....بوی نور می آید ...باید خم شوم ، سجاده اش را ببوسم .... بوی نور می آید ... !

.

.

 .

   کاش گیر این ابزار آزمایش ها و امتحانات دنیا نمانیم ...کاش اگرهم بلد نیستیم خوب امتحان پس بدهیم ، حداقل خالصانه ادای عاشقی دربیاوریم ! یقین دارم که اگر دلمان آب شود ، کسی از آسمان می آید چشم هایمان را  می بوسد ...

دیر است ...خیلی دیر ...

باید تا وقت داریم ؛ برای " او " شویم ...

باید زودتر همه چیزمان را آسمانی کنیم ... 

تا آسمانی نشویم ، آسمانی از اینجا نمیرویم ....

.

.

.

* السلام علیکم و رحمه الله و برکاته ................ الله اکبر ...الله اکبر ..الله اکبر .............

 -یادت نرود برای امتحاناتی که مبتلایش هستی خداوندت را از اعماق وجودت شکر کنی : 

قَالَ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأشْكُرُ أمْ أكْفُرُ؛نمل (27)، 40:  گفت اين از فضل خداوندگار من است تا مرا بيازمايد كه سپاس مي‌گزارم، يا ناسپاسي مي‌كنم.

 - فَأمَّا الإنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أكْرَمَنِ * وَأمَّا إِذَا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أهَانَنِ؛فجر (89)، 15، 16:

 اما انسان وقتي خداوندگارش او را بيازمايد و اكرام كرده، نعمت بخشد، گويد خداوندگارم مرا اكرام كرده؛ ولي وقتي او را بيازمايد و روزيِ او را تنگ گيرد، گويد خداوندگارم مرا خوار كرده است.

 - حواسمان باشد که  عکس العمل ما نسبت به این امتحانات ماست که مسیر زندگی ما را تغییر میدهد و مسیر های جدید را برایمان می سازد .... توفیقات خوب خوب را روزی مان میکند و ..... مگر ما همه اش چقدر قرار است زنده باشیم ؟ ..... حیف نیست برای غیر از او زنده باشیم و برای غیر از او زندگی را نفس بکشیم  ؟ ....   خدایا خودت کمکمون کن ... ما خیلی زود باز همه چیز یادمون میره .... 

 - پیشنهاد میکنم مباحث حاج اقا پناهیان در شب های محرم در هیات میثاق با شهدا رو حتما دانلود کنید و گوش کنید . انشالله راه گشا خواهد بود . 

- چقدر دلم بین الحرمین میخواد ... اربعین .... پیاده  روی ....خوش بحال زائرایی که اسمشون نوشته شده .....امسال بازم حسرت نصیبمون شد . دعامون کنید .